Frans Bromet
In ons bedrijf in Ilpendam heeft iedere medewerker/ster unieke eigenschappen die voortdurend het productieproces bepalen. Deze ambachtelijke sfeer is doelbewust gecreëerd om een uniek soort televisie te produceren. Daar blijkt ook duidelijk behoefte aan te bestaan. Het is ook niet voor niets dat wij ons helemaal hebben toegelegd op het genre van de betrokken reportage met hoog realiteitsgehalte, want de Hilversumse fabriekmatige aanpak mondt onvermijdelijk uit in een groot leugenpakket waar de werkelijkheid met het allergrootste gemak van matig tot extreem gemanipuleerd moet worden om het productieniveau op peil te houden.
Om de werkelijkheid zo weinig mogelijk geweld aan te doen hebben wij ervoor gekozen om hoe dan ook de studio uit te bannen en de wijde wereld in te trekken met de meest minimale apparatuur en de kleinst mogelijke crew. Zo mogelijk gaan we alleen of met z'n tweeën op pad en maken onze opnames in de voor onze "acteurs" eigen, vertrouwde omgeving. Dit alles om het intimidatie gehalte van een tv-opnameploeg te minimaliseren. Als er sprake is van manipulatie, en dat is vaak onvermijdelijk, moet dat een duidelijk onderdeel van de reportage zijn.
Het is onze ambitie om onze productiewijze een grotere bekendheid te geven en om Hilversumse fabriekscultuur te infecteren met ons ambachtelijkheidbacil. Elke mogelijkheid daartoe grijpen wij dan ook graag aan.
Evelyne Draaijer
Sinds 1999 werk ik bij Bromet & dochters. Ik hou van de eerlijke manier waarop wij mensen benaderen. Ik vind het prettig dat wij geen toneelstukjes opvoeren en mensen dingen laten zeggen die niet uit henzelf komen. Door Frans' zijn mensenkennis en sterke observatie weet hij vaak dingen los te maken bij mensen die anderen laten liggen. Ik zie dat als een gave.
Laatst vroeg iemand me of ik psychologie had gestudeerd. Ze stond te kijken van mijn manier van luisteren, observeren en vragen stellen. Met een beetje trots in mijn stem antwoordde ik toen: nee ik werk al meer dan 12 jaar samen met Frans Bromet. Ik merk dat ik door mijn werk als researcher bij Frans heel erg veel geleerd heb. Iedere research is totaal anders. Het ene moment zoek ik verliefde bejaarden en ga ik langs bij allerlei verzorgingshuizen om met die verliefde oudjes te praten. Het volgende moment zoek ik voor een commercial rijke welgestelden die over beleggen willen praten. Het leuke is dat je even een tijdje helemaal wegduikt in een wereld waarvan je tot voor kort nog maar weinig afwist. Doordat je erover praat met veel verschillende mensen en er van alles over leest, word je in een korte tijd een soort deskundige. Wat mijn werk als researcher hier extra bijzonder maakt is dat wij ook mee gaan om het geluid te doen tijdens de opnames. Het is vaak spannend om de mensen ook in het echt te ontmoeten en voor hen geeft het een vertrouwd gevoel omdat ze me al een beetje kennen. Doordat Frans en ik, ik denk al wel honderden mensen in binnen en buitenland hebben geïnterviewd, heb ik een beetje van zijn manier van luisteren, observeren en vragen stellen overgenomen. Niet alleen in mijn werk hier bij Bromet & dochters maar ook in mijn dagelijks leven. Het heeft me gevormd en gemaakt tot wie ik nu ben. Geïnteresseerd maar kritisch.
Sinds 2001 ben ik naast mijn research- en montage werkzaamheden ook cursussen reportagemaken gaan geven. Ook de cursisten probeer ik met veel enthousiasme onze manier van kritisch luisteren bij te brengen.
Lucas Westerbeek
Als docent Nederlands heb ik een aantal jaren voor de klas gestaan bij het Amsterdamse Fons Vitae Lyceum en het St.-Ignatiusgymnasium. Ook ben ik mentor geweest van een groot aantal eerste- en tweedeklassers.
Toen ik voor de klas stond, heb ik ervaren hoe boeiend en inspirerend het is om met jongeren om te gaan en ze te begeleiden bij het ontwikkelen van hun talenten. Als docent Nederlands was ik vooral bezig mijn passie voor de (jeugd)literatuur en geschreven taal over te dragen. Op dit moment probeer ik de magie van de beeldtaal op scholieren over te brengen.
Stichting De frisse blik is opgericht vanuit Bromet & dochters, het productiebedrijf van programmamaker en cameraman Frans Bromet. Mirna Ligthart en ik zijn verantwoordelijk voor de oprichting van de stichting en de initiatiefnemers van het project ‘Wat is waar?'. Ons streven op de lange termijn is om een methode voor mediawijsheid te ontwikkelen waarin het kritisch bekijken en kritisch maken van beelduitingen centraal staat. Diverse onderwerpen die te maken hebben met beeldmanipulatie en beeldvorming zullen hierin aan de orde komen.
Bij Bromet & dochters ben ik verantwoordelijk voor Studio Bromet, het cursus- en coachingsinstituut voor iedereen die de ambitie heeft om een (betere) programmamaker te worden.
Jeannine Kooistra
Sinds 1997 werk ik bij Bromet & dochters. Ik ben begonnen als researcher en geluidsvrouw voor het programma Buren, daarna voor veel andere Bromet-producties, waaronder Gemeenschap & goederen, Het algemeen belang, De achtste dag en De nalatenschap. Na de geboorte van mijn eerste dochter ben ik steeds meer gaan monteren: De verbouwing, Operatie Schoterhof, Verbonden, Failliet of niet, Late liefde, De nalatenschap. Ik voel me helemaal thuis bij de manier van televisiemaken van Frans Bromet: eerlijk, niks in scène zetten, mensen uit laten praten.
Het inhoudelijk monteren, het goed vertellen van een verhaal, vind ik het leukste dat er is. Tegelijkertijd ben ik thuis in technische details als videocodecs, kleurcorrectie en audionabewerking. Ik houd juist van de combinatie van techniek en creativiteit die je moet beheersen als je videoreportages maakt.
Het leukste aan les geven vind ik om mensen op een andere manier naar hun eigen opnamen te laten kijken. Ze te laten zien dat een film net weer een stuk beter wordt als je de volgorde verandert, een zinnetje toevoegt, een soepele overgang van het ene naar het andere onderwerp maakt. Als cursisten of coachingskandidaten geïnspireerd naar huis gaan met het gevoel dat ze heel veel hebben geleerd, ben ik gelukkig.
