Wilma Rekkers
“Bij Studio Bromet heb ik geleerd om keurigheid in een reportage los te laten en de puurheid en echtheid van mensen te bewaren”
Waarom ben je bij Bromet op cursus gegaan?
Om te beginnen spreekt zijn manier van werken en interviewen mij heel erg aan. Toen ik bij Studio Bromet kwam had ik een televisieachtergrond waarin alles keurig voor elkaar moest zijn, dit wilde ik leren loslaten. Ik wilde namelijk net als Frans Bromet, me meer als camjo bezig houden. Ik was gewend om met een volledige ENG-ploeg te draaien. Ik realiseerde me dat ik niet dezelfde eisen aan mijn werk kon stellen als ik die hele ENG-ploeg zelf moest zijn. Daarom ben ik naar Bromet gegaan, om te leren loslaten dat het niet erg is als het licht even niet goed is als het, maar wel een goed verhaal is.
Is dat gelukt?
Ja, na de cursus is er een knop om gegaan. Ik kan er nu niet meer mee zitten als een shot niet mooi belicht is, als iemand maar een mooi verhaal vertelt. Een cameraman zal van een dergelijk shot zeggen dat het er niet mooi uit ziet, ik denk dan; boeien..
Ik heb ook leren observeren in plaats van dat je aan mensen gaat vragen; loop daar eens even heen en doe dan dit en dat, ziet er leuk uit op de camera. Dit is een manier van werken die Frans Bromet ook wel heel erg promoot, de puurheid en echtheid van mensen bewaren.
Nu gaat je film Onbeperkt in première op het Deaf in the picture festival. Waar gaat de film over?
Over een jonge vrouw, Simone met de ziekte van Usher. Hierdoor is ze doof geboren en verslechtert haar gezichtsveld. Ze kan uiteindelijk zelfs helemaal blind worden. Ik volg haar als camjo en daarnaast filmt ze zelf dagboek momenten. Simone is een nichtje van een collega en vriendin van mij. Mijn collega liep al langer met het idee dat het heel gaaf zou zijn om een film over haar te maken en uiteindelijk heeft ze mij daarvoor benaderd. Het klikte tussen Simone en mij en toen zijn we aan de slag gegaan.
Is het niet lastig om een professionele afstand te bewaren als je iemand over zo’n persoonlijk onderwerp volgt?
Zolang de camera er tussen zit kan ik de afstand prima bewaren. Zo ging ik een keer met Simone mee naar een oogonderzoek. Haar zicht is te vergelijken met dat wat je ziet wanneer je een kokertje van je hand maakt en dat voor je oog doet. In het kamertje van de oogarts was het erg donker waardoor ze helemaal in paniek raakte. Die donkerheid refereert voor haar namelijk aan het blind worden. Dan is mijn eerste reactie gelukkig wel; “dit moet ik filmen”. Ik had ook kunnen denken; “wat zielig ik moet haar troosten en geruststellen”.
Wat heb je aan de videomontage cursus gehad tijdens het maken van Onbeperkt?
Ik had deze cursus genomen, omdat ik van een PC over ging op de Mac. In de cursus
videomontage hebben we in Final Cut gemonteerd, maar deze film heb ik met een editor
gemonteerd die met Avid werkt. Desondanks heb ik er veel aan de cursus gehad, omdat
monteren vooral ook om inhoudelijke keuzes maken draait. Zo had ik bijvoorbeeld een
scène al vrij in het begin van de film geplaatst, maar toen later heb ik het toch
pas na 18 minuten weggegeven, om het spannend te houden.
Wat staat er nog op de planning?
Ik heb nog niks concreets op de planning, maar ik zou het wel heel tof vinden om nog eens een documentaire van een uur te maken. Onbeperkt duurt 35 minuten en dat is qua opbouw weer heel anders.
